シャムセ・タブリーズ詩集› 抒情詩 1741› 対句 7 ← 前へ
シャムセ・タブリーズ詩集 · غزل شمارهٔ ۱۷۴۱
- به خاک پای خداوند شمس تبریزی که چون شدم ز وی از دست سرفراز روم
G1741:7
あなたの言語
この言語での翻訳はまだありません — 抒情詩全体に対して一度に作成されます:
ai-draft · gemini-2.5-pro
この対句の解説
まだ書かれていません — 抒情詩の文脈におけるこの対句の精読です:
抒情詩全体 ↗
- 1 به کوی عشق تو من نامدم که بازروم·چگونه قبله گذارم چو در نماز روم
- 2 به جز که کور نخواهد که من به هیچ سبب·به سوی ظلمت از آن شمع صد طراز روم
- 3 کدام عقل روا بیند این که من تشنه·به غیر حضرت آن بحر بینیاز روم
- 4 براق عشق گزیدم که تا به دور ابد·به سوی طره هندو به ترکتاز روم
- 5 شب چو باز و بط روز را بسوزد پر·چو در سحر به مناجات او به راز روم
- 6 چو چشمبند قضا راه چشم بسته کند·به بوی عنبریش چشمها فرازروم
- 7 به خاک پای خداوند شمس تبریزی·که چون شدم ز وی از دست سرفراز روم
ganjoor: sh1741 · public domain