抒情詩全体 ↗

1. 1 تشنهٔ خویش کن مده آبم·عاشق خویش کن ببر خوابم
2. 2 تا شب و روز در نماز آیم·ای خیال خوش تو محرابم
3. 3 گر خیال تو در فنا یابم·در زمان سوی مرگ بشتابم
4. 4 بر امید خیال گوهر تو·جاذب هر مسی چو قلابم
5. 5 بر امید مسبب‌الاسباب·رهزن کاروان اسبابم
6. 6 رحمتی آر و پادشاهی کن·کاین فراق تو بر نمی‌تابم
7. 7 زان همی‌گردم و همی‌نالم·که بر آب حیات دولابم
8. 8 زان چو روزن گشاده‌ام دل و چشم·که توی آفتاب و مهتابم
9. 9 آن زمانی که نام تو شنوم·مست گردند نام و القابم
10. 10 آن زمانی که آتش تو رسد·بجهد این دل چو سیمابم
11. 11 بس کن از گفت کز غبار سخن·خود سخن‌بخش را نمی‌یابم