抒情詩全体 ↗

1. 1 بیا بوسه به چند است از آن لعل مثمن·اگر بوسه به جانی است فریضه است خریدن
2. 2 چو آن بوسه پاک است نه اندرخور خاک است·شوم جان مجرد برون آیم از این تن
3. 3 مرا بحر صفا گفت که کامی نرسد مفت·گر آن گوهر با توست صدف را هله بشکن
4. 4 پی بوسه گل را که فر بخشد مل را·جهانی است زبان‌ها برون کرده چو سوسن
5. 5 غلط گر همه شاهید چو مریخ و چو ماهید·هلا بوسه مخواهید از آن دلبر توسن
6. 6 درآ ای مه آفاق که روزن بگشادم·شبی بر رخ من تاب لبی بر لب من زن
7. 7 دَرِ گفت فروبند و گشا روزن دل را·ز مه بوسه نیابید مگر از ره روزن