抒情詩全体 ↗

1. 1 ما دست تو را خواجه بخواهیم کشیدن·وز نیک و بدت پاک بخواهیم بریدن
2. 2 هر چند شب غفلت و مستیت دراز است·ما بر همه چون صبح بخواهیم دمیدن
3. 3 در پرده ناموس و دغل چند گریزی·نزدیک رسیده‌ست تو را پرده دریدن
4. 4 هر میوه که در باغ جهان بود همه پخت·ای غوره چون سنگ نخواهی تو پزیدن
5. 5 رحم آر بر این جان که طپان است در این دام·نشنود مگر گوش تو آواز طپیدن
6. 6 چشمی است تو را در دل و آن چشم به درد است·پس چیست غم تو به جز آن چشم خلیدن
7. 7 چون می خلد آن چشم بجو دارو و درمان·تا بازرهی از خلش و آب دویدن
8. 8 داروی دل و دیده نبوده‌ست و نباشد·ای یوسف خوبان به جز از روی تو دیدن
9. 9 هین مخلص این را تو بفرما به تمامی·که گفت تو و قول تو مزد است شنیدن