抒情詩全体 ↗

1. 1 ای دلارام من و ای دل شکن·وی کشیده خویش بی‌جرمی ز من
2. 2 از نظر رفتی ز دل بیرون نه‌ای·ز آنک تو شمعی و جان و دل لگن
3. 3 جان من جان تو جانت جان من·هیچ کس دیده‌ست یک جان در دو تن
4. 4 زندگی‌ام وصل تو مرگم فراق·بی‌نظیرم کرده‌ای اندر دو فن
5. 5 بس بجستم آب حیوان خضر گفت·بی‌وصالش جان نیابی جان مکن
6. 6 غم نیارد گرد غمگین تو گشت·ور بگردد بایدش گردن زدن
7. 7 جان‌ها زان گرد تو گرددهمی·جان ادیم و تو سهیل اندر یمن
8. 8 بهر تو گفته‌ست منصور حلاج·یا صغیر السن یا رطب البدن
9. 9 شیر مست شهد تو گشت و بگفت·یا قریب العهد من شرب اللبن
10. 10 پیش مستان تو غم را راه نیست·فکرت و غم هست کار بوالحسن
11. 11 هر کی در چاه طبیعت مانده است·چاره‌اش نبود ز فکر چون رسن
12. 12 چونک برپرید کاسد گشت حبل·چون یقینی یافت کاسد گشت ظن
13. 13 همزبان بی‌زبانان شو دلا·تا به گفت و گو نباشی مرتهن