抒情詩全体 ↗

1. 1 مات خود را صنما مات مکن·بجز از لطف و مراعات مکن
2. 2 خرده و بی‌ادبی‌ها که برفت·عفو کن هیچ مکافات مکن
3. 3 وقت رحم است بکن کینه مکش·بنده را طعمه آفات مکن
4. 4 به سر تو که جدایی مندیش·جز که پیوند و ملاقات مکن
5. 5 خاک خود را به زمین برمگذار·منزلش جز به سماوات مکن
6. 6 اولش جز به سوی خویش مکش·آخرش جز که سعادات مکن
7. 7 آنچ خو کرد ز لطفت برسان·ترک تیمار و جرایات مکن
8. 8 بنده اهل خرابات توایم·پشت ما را به خرابات مکن
9. 9 ما که باشیم که گوییم مکن·چونک گفتیم ممارات مکن