抒情詩全体 ↗

1. 1 تو آب روشنی تو در این آب گل مکن·دل را مپوش پردهٔ دل را تو دل مکن
2. 2 پاکان به گرد در به تماشا نشسته‌اند·دل را و خویش را ز عزیزان خجل مکن
3. 3 دل نعره می‌زند که بکش خویش را ز عشق·ور جمله جان نگردی دل را بحل مکن
4. 4 مس را که زر کنند یکی علم دیگر است·زین‌ها که می‌کنی نشود زر بهل مکن
5. 5 دوری بگشت این تن کز دل بگشته‌ای·سی سال دور باشد سی را چهل مکن
6. 6 چیزی که زیر هاون افلاک سوده شد·این سرمه نیست دیده از آن مکتحل مکن
7. 7 هنگامه‌هاست در ره هر جا مه‌ای است رو·بی‌گاه گشت روز تو خود مشتغل مکن