抒情詩全体 ↗

1. 1 با عاشقان نشین و همه عاشقی گزین·با آنک نیست عاشق یک دم مشو قرین
2. 2 ور ز آنک یار پرده عزت فروکشید·آن را که پرده نیست برو روی او ببین
3. 3 آن روی بین که بر رخش آثار روی او است·آن را نگر که دارد خورشید بر جبین
4. 4 از بس که آفتاب دو رخ بر رخش نهاد·شهمات می‌شود ز رخش ماه بر زمین
5. 5 در طره‌هاش نسخه ایاک نعبد است·در چشم‌هاش غمزه ایاک نستعین
6. 6 بی‌خون و بی‌رگ است تنش چون تن خیال·بیرون و اندرون همه شیر است و انگبین
7. 7 از بس که در کنار همی‌گیردش نگار·بگرفت بوی یار و رها کرد بوی طین
8. 8 صبحی است بی‌سپیده و شامی است بی‌خضاب·ذاتی است بی‌جهات و حیاتی است بی‌حنین
9. 9 کی نور وام خواهد خورشید از سپهر·کی بوی وام خواهد گلبن ز یاسمین
10. 10 بی‌گفت شو چو ماهی و صافی چو آب بحر·تا زود بر خزینه گوهر شوی امین
11. 11 در گوش تو بگویم با هیچ کس مگو·این جمله کیست مفخر تبریز شمس دین