抒情詩全体 ↗

1. 1 خواجه غلط کرده‌ای در روشِ یار من·صد چو تو هم گم شود در من و در کار من
2. 2 نبود هر گردنی لایق شمشیر عشق·خون سگان کی خورَد؟ ضیغَمِ خون‌خوارِ من
3. 3 قلزم من کی کشد تخته هر کشتیی ؟·شوره تو کی چرد ز ابر گهربار من
4. 4 سر بمگردان چنین پوز مجنبان چنان·چون تو خری کی رسد در جو انبار من ؟
5. 5 خواجه به خویش آ یکی چشم گشا اندکی·گرچه نه بر پای توست اندک و بسیار من
6. 6 گفت که « عاشق چرا مست شد و بی‌حیا ؟»·باده حیا کی هلد !؟ خاصه ز خمار من
7. 7 فتنه گرگی شده هم دغل و مکر او·دام وی از وی کند قانص عیار من
8. 8 بر سر بازار او گرگ کهن کی خرند ؟·هر طرفی یوسفی زنده به بازار من
9. 9 همچو تو جغدی کجا باغ ارم را سزد ؟·بلبل جان هم نیافت راه به گلزار من
10. 10 مفخر تبریزیان شمس حق و دین بگو·بلک صدای تو است این همه گفتار من