シャムセ・タブリーズ詩集 抒情詩 2107 対句 5 ← 前へ · 次へ →

シャムセ・タブリーズ詩集 · غزل شمارهٔ ۲۱۰۷

  1. از دو پراکنده، تو چونی؟ بگو زلف تو و حال پریشان من

G2107:5

あなたの言語

この言語での翻訳はまだありません — 抒情詩全体に対して一度に作成されます:

この対句の解説

まだ書かれていません — 抒情詩の文脈におけるこの対句の精読です:

抒情詩全体 ↗

  1. 1 جان منی، جان منی، جان من·آن منی، آن منی، آن من
  2. 2 شاه منی، لایق سودای من·قند منی، لایق دندان من
  3. 3 نور منی، باش در این چشمِ من·چشم من و چشمهٔ حیوان من
  4. 4 گل چو تو را دید، به سوسن بگفت·«سرو من آمد به گلستان من»
  5. 5 از دو پراکنده، تو چونی؟ بگو·زلف تو و حال پریشان من
  6. 6 ای رسنِ زلفِ تو پابند من·چاه زنخدان تو زندان من
  7. 7 دست‌فشان، مست، کجا می‌روی؟·پیش من آ، ای گل خندان من!

ganjoor: sh2107 · public domain