抒情詩全体 ↗

1. 1 ای تو پناه همه روز محن·بازسپردم به تو من خویشتن
2. 2 قلزم مهری که کناریش نیست·قطره آن الفت مرد است و زن
3. 3 شیر دهد شیر به اطفال خویش·شاه بگوید به گدا کیمسن
4. 4 بلک شود آتش دایه خلیل·سرمه یعقوب شود پیرهن
5. 5 نور بد و شد بصر از آفتاب·آب بنوشد ز ثری یاسمن
6. 6 بلک کشد از بت سنگین غذا·با همه کفرش به عبادت شمن
7. 7 قهر کند دایگی از لطف تو·زهر دهد دایه چو آری تو فن
8. 8 گردد ابریشم بر کرم گور·حله شود بر تن مؤمن کفن
9. 9 بس کن از این شرح و خمش کن که تا·بلبل جان خطبه کند بر فنن