抒情詩全体 ↗

1. 1 ای ترک ماه چهره چه گردد که صبح تو·آیی به حجرهٔ من و گویی که گَل برو
2. 2 تو ماه تُرکی و من اگر تُرک نیستم·دانم من این قدر که به تُرکی است آب سو
3. 3 آب حیات تو گر ازین بنده تیره شد·ترکی مکن به کشتنم ای ترک ترک‌خو
4. 4 رزق مرا فراخی از آنْ چشمِ تنگِ توست·ای تو هزار دولت و اقبال توبه‌تو
5. 5 ای ارسلان قِلِج مَکِش از بهر خون من·عشقت گرفت جملهٔ اجزام موبه‌مو
6. 6 زخم قلج مبادا بر عشق تو رسد·از بخل جان نمی‌کنم ای ترک گفت و گو
7. 7 بر ما فسون بخواند ککجک ای قشلرن·ای سزدش تو سیرک سزدش قنی بجو
8. 8 نام تو تَرک گفتم از بهر مغلطه·زیرا که عشق دارد صد حاسد و عدو
9. 9 دَک تور شنیدم از تو و خاموش ماندام·غماز من بس است در این عشق رنگ و بو