シャムセ・タブリーズ詩集› 抒情詩 2235› 対句 4 ← 前へ · 次へ →

シャムセ・タブリーズ詩集 · غزل شمارهٔ ۲۲۳۵

  1. دلاله عشق بود و مرا سوی تو کشید اول غلام عشقم و آن گاه آن تو

G2235:4

あなたの言語

この言語での翻訳はまだありません — 抒情詩全体に対して一度に作成されます:

この対句の解説

まだ書かれていません — 抒情詩の文脈におけるこの対句の精読です:

抒情詩全体 ↗

  1. 1 آمد خیال آن رخ چون گلستان تو·و آورد قصه‌های شکر از لبان تو
  2. 2 گفتم بدو چه باخبری از ضمیر جان·جان و جهان چه بی‌خبرند از جهان تو
  3. 3 آخر چه بوده‌ای و چه بوده‌ست اصل تو·آخر چه گوهری و چه بوده‌ست کان تو
  4. 4 دلاله عشق بود و مرا سوی تو کشید·اول غلام عشقم و آن گاه آن تو
  5. 5 بنهاد دست بر دل پرخون که آن کیست·هر چند شرم بود بگفتم کز آن تو
  6. 6 بر چشم من فتاد ورا چشم گفت چیست·گفتم مها دو ابر تر درفشان تو
  7. 7 از خون به زعفران دلم دید لاله زار·گفتم که گلرخا همه نقش و نشان تو
  8. 8 هر جا که بوی کرد ز من بوی خویش یافت·گفتم نکو نگر که چنینم به جان تو
  9. 9 ای شمس دین مفخر تبریز جان ماست·در حلقه وفا بر دردی کشان تو

ganjoor: sh2235 · public domain