抒情詩全体 ↗

1. 1 ننشیند آتشم چو ز حق خاست آرزو·زین سو نظر مکن که از آن جاست آرزو
2. 2 تردامنم مبین که از آن بحر تر شدم·گر گوهری ببین که چه دریاست آرزو
3. 3 شست حق است آرزو و روح ماهی است·صیاد جان فداست چه زیباست آرزو
4. 4 چون این جهان نبود خدا بود در کمال·ز آوردن من و تو چه می‌خواست آرزو
5. 5 گر آرزو کژ است در او راستی بسی است·نی کز کژی و راست مبراست آرزو
6. 6 آن کان دولتی که نهان شد به نام بد·آن چیست کژ نشین و بگو راست آرزو
7. 7 موری است نقب کرده میان سرای عشق·هر چند بی‌پر است و به پرواست آرزو
8. 8 مورش مگو ز جهل سلیمان وقت او است·زیرا که تخت و ملک بیاراست آرزو
9. 9 بگشای شمس مفخر تبریز این گره·چیزی است کو نه ماست و نه جز ماست آرزو