抒情詩全体 ↗

1. 1 سراندازان همی‌آیی ز راه سینه در دیده·فسونگرم می‌خوانی حکایت‌های شوریده
2. 2 به دم در چرخ می‌آری فلک‌ها را و گردون را·چه باشد پیش افسونت یکی ادراک پوسیده
3. 3 گناه هر دو عالم را به یک توبه فروشویی·چرایی زلت ما را تو در انگشت پیچیده
4. 4 تو را هر گوشه ایوبی به هر اطراف یعقوبی·شکسته عشق درهاشان قماش از خانه دزدیده
5. 5 خرامان شو به گورستان ندایی کن بدان بستان·که خیز ای مرده کهنه برقص ای جسم ریزیده
6. 6 همان دم جمله گورستان شود چون شهر آبادان·همه رقصان همه شادان قضا از جمله گردیده
7. 7 گزافه این نمی‌لافم خیالی بر نمی‌بافم·که صد ره دیده‌ام این را نمی‌گویم ز نادیده
8. 8 کسی کز خلق می‌گوید که من بگریختم رفتم·صدق گو گر گریبانش پس پشت است بدریده
9. 9 خمش کن بشنو ای ناطق غم معشوق با عاشق·که تا طالب بود جویان بود مطلب ستیزیده