抒情詩全体 ↗

1. 1 مکن راز مرا ای جان فسانه·شنیدستی مجالس بالامانه
2. 2 شنیدستی که الدین النصیحه·نصیحت چیست جستن از میانه
3. 3 شنیدستی که الفرقه عذاب·فراقش آتش آمد با زبانه
4. 4 چو لا تاسو علی ما فات گفته‌ست·نمی‌ارزد به رنج دام دانه
5. 5 چو فرموده‌ست حق کالصلح خیر·رها کن ماجرا را ای یگانه
6. 6 هلا برجه که ان الله یدعوا·غریبی را رها کن رو به خانه
7. 7 رها کن حرص را کالفقر فخری·چرا می ننگ داری زین نشانه
8. 8 چو ره بگشاد ابیت عند ربی·چه باشد گر کم آید خشک نانه
9. 9 تجلی ربه نی کم ز کوهی·بخوان بر خود مخوان این را فسانه
10. 10 خدا با توست حاضر نحن اقرب·در آن زلفی و بی‌آگه چو شانه
11. 11 ولی زان زلف شانه زنده گردد·بخوان قرآن نسوی تا بنانه
12. 12 چو گفته‌ست انصتو ای طوطی جان·بپر خاموش و رو تا آشیانه