シャムセ・タブリーズ詩集› 抒情詩 2395› 対句 2 ← 前へ · 次へ →

シャムセ・タブリーズ詩集 · غزل شمارهٔ ۲۳۹۵

  1. با زخمهٔ چو آتش می‌زد ترانه خوش مست و خراب و دلکش از بادهٔ مغانه

G2395:2

あなたの言語

この言語での翻訳はまだありません — 抒情詩全体に対して一度に作成されます:

この対句の解説

まだ書かれていません — 抒情詩の文脈におけるこの対句の精読です:

抒情詩全体 ↗

  1. 1 دیدم نگار خود را می‌گشت گرد خانه·برداشته ربابی می‌زد یکی ترانه
  2. 2 با زخمهٔ چو آتش می‌زد ترانه خوش·مست و خراب و دلکش از بادهٔ مغانه
  3. 3 در پردهٔ عراقی می‌زد به نام ساقی·مقصود باده بودش ساقی بُدش بهانه
  4. 4 ساقی ماه رویی در دست او سبویی·از گوشه‌ای درآمد بنهاد در میانه
  5. 5 پر کرد جام اول زان بادهٔ مُشَعَل·در آب هیچ دیدی کآتش زند زبانه
  6. 6 بر کف نهاده آن را از بهر دلستان را·آنگه بکرد سجده بوسید آستانه
  7. 7 بستد نگار از وی اندرکشید آن می·شد شعله‌ها از آن می بر روی او دوانه
  8. 8 می‌دید حسن خود را می‌گفت چشم بد را·نی بود و نی بیاید چون من در این زمانه

ganjoor: sh2395 · public domain