抒情詩全体 ↗

1. 1 ای از تو من برسته ای هم توام بخورده·هم در تو می‌گدازم چون از توام فسرده
2. 2 گه در کفم فشاری گه زیر پا به هر غم·زیرا که می‌نگردد انگور نافشرده
3. 3 چون نور آفتابی بر خاک ما فکندی·و آن گاه اندک اندک باز آن طرف ببرده
4. 4 از روزن تن خود چون نور بازگردیم·در قرص آفتابی پاک از گناه و خرده
5. 5 آن کس که قرص بیند گوید که گشت زنده·و آن کو به روزن آید گوید فلان بمرده
6. 6 در جام رنج و شادی پوشیده اصل ما را·در مغز اصل صافیم باقی بمانده درده
7. 7 ای اصل اصل دل‌ها ای شمس حق تبریز·ای صد جگر کبابت تا چیست قدر گرده