抒情詩全体 ↗

1. 1 ایا دلی چو صبا ذوق صبح‌ها دیده·ز دیده مست شدی یا ز ذوق نادیده
2. 2 گهی به بحر تحیر گهی به دامن کوه·کمر ببسته و در کوه کهربا دیده
3. 3 ورای دیده و دل صد دریچه بگشاده·برون ز چرخ و زمین رفته صد سما دیده
4. 4 چو جوششی و بخاری فتاد در دریا·ز لذت نظرش رست در قفا دیده
5. 5 چو موج موج درآمیخت چشم با دریا·عجب عجب که همه بحر گشت یا دیده
6. 6 به پیش دیده دو عالم چو دانه پیش خروس·چنین بود نظر پاک کبریادیده
7. 7 نه طالب است و نه مطلوب آن که در توحید·صفات طالب و مطلوب را جدا دیده
8. 8 اله را که شناسد؟ کسی که رست ز لا·ز لا که رست بگو: عاشق بلادیده
9. 9 رموز لیس و فی جبتی بدانسته·هزار بار من این جبه را قبا دیده
10. 10 دهان گشاد ضمیر و صلاح دین را گفت·تویی حیات من ای دیدهٔ خدادیده