抒情詩全体 ↗

1. 1 تو دیده گشته و ما را بکرده نادیده·بدیده گریه ما را بدین بخندیده
2. 2 بخند جان و جهان چون مقام خنده تو راست·بکن که هر چه کنی هست بس پسندیده
3. 3 ز درد و حسرت تو جان لاله‌ها سیه است·گل از جمال رخ توست جامه بدریده
4. 4 ز خلق عالم جان‌های پاک بگزیدند·و آنگهان ز میانشان تو بوده بگزیده
5. 5 بدانک عشق نبات و درخت او خشک است·به گرد گرد درخت من است پیچیده
6. 6 چو خشک گشت درختم بسی بلندی یافت·چو زرد گشت رخم شد چو زر بنازیده
7. 7 خزینه‌های جواهر که این دلم را بود·قمارخانه درون جمله را ببازیده
8. 8 هزار ساغر هستی شکسته این دل من·خمار نرگس مخمور تو نسازیده
9. 9 ز خام و پخته تهی گشت جان من باری·مدد مدد تو چنین آتشی فروزیده
10. 10 مرا چو نی بنوازید شمس تبریزی·بهانه بر نی و مطرب ز غم خروشیده