抒情詩全体 ↗

1. 1 ای دل نگویی چون شدی ور عشق روزافزون شدی·گاهی ز غم مجنون شدی گاهی ز محنت خون شدی
2. 2 در عشق تو چون دم زدم صد فتنه شد اندر عدم·ای مطرب شیرین قدم می‌زن نوا تا صبحدم
3. 3 گفتم که شد هنگام می ما غرقه اندر وام می·نی نی رها کن نام می مستان نگر بی‌جام می
4. 4 تو همچو آتش سرکشی من همچون خاکم مفرشی·در من زدی تو آتشی خوشی خوشی خوشی خوشی
5. 5 ای نیست بر هستی بزن بر عیش سرمستی بزن·دل بر دل مستی بزن دستی بزن دستی بزن
6. 6 گفتم مها در ما نگر در چشم چون دریا نگر·آن جا مرو این جا نگر گفتا که خه سودا نگر
7. 7 ای بلبل از گلشن بگو زان سرو و زان سوسن بگو·زان شاخ آبستن بگو پنهان مکن روشن بگو
8. 8 آخر همه صورت مبین بنگر به جان نازنین·کز تابش روح الامین چون چرخ شد روی زمین
9. 9 هر نقش چون اسپر بود در دست صورتگر بود·صورت یکی چادر بود در پرده آزر بود