抒情詩全体 ↗

1. 1 ریگ ز آب سیر شد من نشدم زهی زهی·لایق خرکمان من نیست در این جهان زهی
2. 2 بحر کمینه شربتم کوه کمینه لقمه‌ام·من چه نهنگم ای خدا بازگشا مرا رهی
3. 3 تشنه‌تر از اجل منم دوزخ وار می‌تنم·هیچ رسد عجب مرا لقمه زفت فربهی
4. 4 نیست نزار عشق را جز که وصال داروی·نیست دهان عشق را جز کف تو علف دهی
5. 5 عقل به دام تو رسد هم سر و ریش گم کند·گرچه بود گران سری گرچه بود سبک جهی
6. 6 صدق نهنده هم توی در دل هر موحدی·نقش کننده هم توی در دل هر مشبهی
7. 7 نوح ز اوج موج تو گشته حریف تخته‌ای·روح ز بوی کوی تو مست و خراب و والهی
8. 8 خامش باش و بازرو جانب قصر خامشان·باز به شهر عشق رو ای تو فکنده در دهی