抒情詩全体 ↗

1. 1 پیش از آنک از عدم کرد وجودها سری·بی ز وجود وز عدم باز شدم یکی دری
2. 2 بی‌مه و سال سال‌ها روح زده‌ست بال‌ها·نقطه روح لم یزل پاک روی قلندری
3. 3 آتش عشق لامکان سوخته پاک جسم و جان·گوهر فقر در میان بر مثل سمندری
4. 4 خود خورد و فزون شود آنک ز خود برون شود·سیمبری که خون شود از بر خود خورد بری
5. 5 کوره دل درآ ببین زان سوی کافری و دین·زر شده جان عاشقان عشق دکان زرگری
6. 6 چهره فقر را فدا فقر منزه از ردا·کز رخ فقر نور شد جمله ز عرش تا ثری
7. 7 مست ز جام شمس دین میکده الست بین·صد تبریز را ضمین از غم آب و آذری