抒情詩全体 ↗

1. 1 من دی نگفتم مر تو را کای بی‌نظیر خوش لقا·ای قد مه از رشک تو چون آسمان گشته دوتا
2. 2 امروز صد چندان شدی حاجب بدی سلطان شدی·هم یوسف کنعان شدی هم فر نور مصطفی
3. 3 امشب ستایمت ای پری فردا ز گفتن بگذری·فردا زمین و آسمان در شرح تو باشد فنا
4. 4 امشب غنیمت دارمت باشم غلام و چاکرت·فردا ملک بی‌هش شود هم عرش بشکافد قبا
5. 5 ناگه برآید صرصری نی بام ماند نه دری·زین پشگان پر کی زند چونک ندارد پیل پا
6. 6 باز از میان صرصرش درتابد آن حسن و فرش·هر ذره‌ای خندان شود در فر آن شمس الضحی
7. 7 تعلیم گیرد ذره‌ها زان آفتاب خوش لقا·صد ذرگی دلربا کان‌ها نبودش ز ابتدا