抒情詩全体 ↗

1. 1 درآمد در میان شهر آدم زفت سیلابی·فنا شد چرخ و گردان شد ز نور پاک دولابی
2. 2 نبود آن شهر جز سودا بنی آدم در او شیدا·برست از دی و از فردا چو شد بیدار از خوابی
3. 3 چو جوشید آب بادی شد که هر که را بپراند·چو کاهش پیش باد تند باسهمی و باتابی
4. 4 چو که‌ها را شکافانید کان‌ها را پدید آرد·ببینی لعل اندر لعل می‌تابد چو مهتابی
5. 5 در آن تابش ببینی تو یکی مه روی چینی تو·دو دست هجر او پرخون مثال دست قصابی
6. 6 ز بوی خون دست او همه ارواح مست او·همه افلاک پست او زهی بالطف وهابی
7. 7 مثال کشتنش باشد چو انگوری که کوبندش·که تا فانی شود باقی شود انگور دوشابی
8. 8 اگر چه صد هزار انگور کوبی یک بود جمله·چو وا شد جانب توحید جان را این چنین بابی
9. 9 بیاید شمس تبریزی بگیرد دست آن جان را·در انگشتش کند خاتم دهد ملکی و اسبابی