抒情詩全体 ↗

1. 1 گر نرگس خون خوارش دربند امانستی·هم زهر شکر گشتی هم گرگ شبانستی
2. 2 هم دور قمر یارا چون بنده بدی ما را·هم ساغر سلطانی اندر دورانستی
3. 3 هم کوه بدان سختی چون شیره و شیرستی·هم بحر بدان تلخی آب حیوانستی
4. 4 از طلعت مستورش بر خلق زدی نورش·هم نرگس مخمورش بر ما نگرانستی
5. 5 با هیچ دل مست او تقصیر نکرده‌ست او·پس چیست ز ناشکری تشنیع چنانستی
6. 6 وصلش به میان آید از لطف و کرم لیکن·کفو کمر وصلش ای کاش میانستی
7. 7 صورتگر بی‌صورت گر ز آنک عیان بودی·در مردن این صورت کس را چه زیانستی
8. 8 راه نظر ار بودی بی‌رهزن پنهانی·با هر مژه و ابرو کی تیر و کمانستی
9. 9 بربند دهان زیرا دریا خمشی خواهد·ور نی دهن ماهی پرگفت و زبانستی