抒情詩全体 ↗

1. 1 چرخ فلک با همه کار و کیا·گرد خدا گردد چون آسیا
2. 2 گرد چنین کعبه کن ای جان طواف·گرد چنین مایده گرد ای گدا
3. 3 بر مثل گوی به میدانش گرد·چونک شدی سرخوش بی‌دست و پا
4. 4 اسب و رخت راست بر این شه طواف·گرچه بر این نطع روی جا به جا
5. 5 خاتم شاهی‌ت در انگشت کرد·تا که شوی حاکم و فرمانروا
6. 6 هر که به گرد دل آرد طواف·جان جهانی شود و دلربا
7. 7 همره پروانه شود دل‌شده·گردد بر گرد سر شمع‌ها
8. 8 زانک تنش خاکی و دل آتشی‌ست·میل سوی جنس بود جنس را
9. 9 گرد فلک گردد هر اختری·زانک بود جنس صفا با صفا
10. 10 گرد فنا گردد جان فقیر·بر مثل آهن و آهن‌ربا
11. 11 زانک وجود‌ست فنا پیش او·شسته نظر از حول و از خطا
12. 12 مست همی‌کرد وضو از کمیز·کز حدثم بازرهان ربنا
13. 13 گفت نخستین تو حدث را بدان·کژمژ و مقلوب نباید دعا
14. 14 زانک کلید‌ست و چو کژ شد کلید·وا شدنِ قفل نیابی عطا
15. 15 خامش کردم همگان برجهید·قامت چون سرو بتم زد صلا
16. 16 خسرو تبریز شهم شمس دین·بستم لب را تو بیا برگشا