抒情詩全体 ↗

1. 1 عیسی چو توی جانا ای دولت ترسایی·لاهوت ازل را از ناسوت تو بنمایی
2. 2 ایمان ز سر زلفت زنار عجب بندد·کز کافر زلف خود یک پیچ تو بگشایی
3. 3 ای از پس صد پرده درتافته رخسارت·تا عالم خاکی را از عشق برآرایی
4. 4 جان دوش ز سرمستی با عشق تو عهدی کرد·جان بود در آن بیعت با عشق به تنهایی
5. 5 سَر عشق به گوشش برد سِر گفت به گوش جان·کس عهد کند با خود نی تو همگی مایی
6. 6 چندانک تو می‌کوشی جز چشم نمی‌پوشی·تا چند گریزی تو از خویش و نیاسایی
7. 7 جان گفت که ای فردم سوگند بدین دردم·سوگند بدان زلفی عاشق کش سودایی
8. 8 کان عهد که من کردم بی‌جان و بدن کردم·نی ما و نه من کردم ای مفرد یکتایی
9. 9 مست آنچ کند در مِی از مِی‌ بود آن در وی·در آب نماید او لیک اوست ز بالایی
10. 10 تبریز ز شمس الدین آخر قدحی زو هین·آن ساقی ترسا را یک نکته نفرمایی