抒情詩全体 ↗

1. 1 نه آتش‌های ما را ترجمانی·نه اسرار دل ما را زبانی
2. 2 برهنه شد ز صد پرده دل و عشق·نشسته دو به دو جانی و جانی
3. 3 میان هر دو گر جبریل آید·نباشد ز آتشش یک دم امانی
4. 4 به هر لحظه وصال اندر وصالی·به هر سویی عیان اندر عیانی
5. 5 ببینی تو چه سلطانان معنی·به گوشه بامشان چون پاسبانی
6. 6 سرشته وصل یزدان کوه طور است·در آن کان تاب نارد یک زمانی
7. 7 اگر صد عقل کل بر هم ببندی·نگردد بامشان را نردبانی
8. 8 نشانی‌های مردان سجده آرد·اگر زان بی‌نشان گویم نشانی
9. 9 از آن نوری که حرف آن جا نگنجد·تو را این حرف گشته ارمغانی
10. 10 کمر شد حرف‌ها از شمس تبریز·بیا بربند اگر داری میانی