抒情詩全体 ↗

1. 1 برفتیم ای عقیق لامکانی·ز شهر تو تو باید که بمانی
2. 2 سفر کردیم چون استارگان ما·ز تو هم سوی تو که آسمانی
3. 3 یکی صورت رود دیگر بیاید·به مهمانخانه‌ات زیرا که جانی
4. 4 که مهمانان مثال چار فصلند·تو اصل فصل‌هایی که جهانی
5. 5 خیال خوب تو در سینه بردیم·شفق از آفتاب آمد نشانی
6. 6 به پیشت ماند دل با ما نیامد·دل از تو کی رود چون دلستانی
7. 7 سر دل‌ها به زیر سایه‌ات باد·که دل‌ها را در این مرعا شبانی
8. 8 فروریزید دندان‌های گرگان·از آنگه که نمودی مهربانی
9. 9 بهل تا بحر گوید قصه خویش·که تا باری ببینی قصه خوانی