抒情詩全体 ↗

1. 1 هلا ای آب حیوان از نوایی·همی‌گردان مرا چون آسیایی
2. 2 چنین می‌کن که تا بادا چنین باد·پریشان دل به جایی من به جایی
3. 3 نجنبد شاخ و برگی جز به بادی·نپرد برگ که بی‌کهربایی
4. 4 چو کاهی جز به بادی می‌نجنبد·کجا جنبد جهانی بی‌هوایی
5. 5 همه اجزای عالم عاشقانند·و هر جزو جهان مست لقایی
6. 6 ولیک اسرار خود با تو نگویند·نشاید گفت سر جز با سزایی
7. 7 چراخواران چراشان هم چراخوار·ز کاسه و خوان شیرین کدخدایی
8. 8 نه موران با سلیمان راز گفتند·نه با داوود می‌زد که صدایی
9. 9 اگر این آسمان عاشق نبودی·نبودی سینه او را صفایی
10. 10 وگر خورشید هم عاشق نبودی·نبودی در جمال او ضیایی
11. 11 زمین و کوه اگر نه عاشق اندی·نرستی از دل هر دو گیاهی
12. 12 اگر دریا ز عشق آگه نبودی·قراری داشتی آخر به جایی
13. 13 تو عاشق باش تا عاشق شناسی·وفا کن تا ببینی باوفایی
14. 14 نپذرفت آسمان بار امانت·که عاشق بود و ترسید از خطایی