抒情詩全体 ↗

1. 1 بیاموز از پیمبر کیمیایی·که هر چت حق دهد می‌ده رضایی
2. 2 همان لحظه در جنت گشاید·چو تو راضی شوی در ابتلایی
3. 3 رسول غم اگر آید بر تو·کنارش گیر همچون آشنایی
4. 4 جفایی کز بر معشوق آید·نثارش کن به شادی مرحبایی
5. 5 که تا آن غم برون آید ز چادر·شکرباری لطیفی دلربایی
6. 6 به گوشه چادر غم دست درزن·که بس خوب است و کرده‌ست او دغایی
7. 7 در این کو روسبی باره منم من·کشیده چادر هر خوش لقایی
8. 8 همه پوشیده چادرهای مکروه·که پنداری که هست او اژدهایی
9. 9 من جان سیر اژدرها پرستم·تو گر سیری ز جان بشنو صلایی
10. 10 نبیند غم مرا الا که خندان·نخوانم درد را الا دوایی
11. 11 مبارکتر ز غم چیزی نباشد·که پاداشش ندارد منتهایی
12. 12 به نامردی نخواهی یافت چیزی·خمش کردم که تا نجهد خطایی