抒情詩全体 ↗

1. 1 منم غرقه درون جوی باری·نهانم می‌خلد در آب خاری
2. 2 اگر چه خار را من می‌نبینم·نیم خالی ز زخم خار باری
3. 3 ندانم تا چه خار است اندر این جوی·که خالی نیست جان از خارخاری
4. 4 تنم را بین که صورتگر ز سوزن·بر او بنگاشت هر سویی نگاری
5. 5 چو پیراهن برون افکندم از سر·به دریا درشدم مرغاب واری
6. 6 که غسل آرم برون آیم به پاکی·به خنده گفت موج بحر کاری
7. 7 مثال کاسه چوبین بگشتم·بر آن آبی که دارد سهم ناری
8. 8 نمی‌دانم که آن ساحل کجا شد·که پیدا نیست دریا را کناری
9. 9 تو شمس الدین تبریز ار ملولی·به هر لحظه چه افروزی شراری