抒情詩全体 ↗

1. 1 مگیر ای ساقی از مستان کرانی·که کم یابی گرانی بی‌گرانی
2. 2 بیا ای سرو گلرخ سوی گلشن·که به از سرو نبود سایه بانی
3. 3 چو نور از ناودان چشم ریزد·یقین بی‌بام نبود ناودانی
4. 4 عجب آن بام بالای چه خانه‌ست·مبارک جا مبارک خاندانی
5. 5 که را بود این گمان که بازیابیم·نشانی زین چنین فتنه نشانی
6. 6 دلی که چون شفق غرقاب خون بود·پر از خورشید شد چون آسمانی
7. 7 ز حرص این شکم پهلو تهی کن·که تا پهلو زنی با پهلوانی
8. 8 عجب ننگت نمی‌آید برادر·ز جانی کو بود محتاج نانی
9. 9 که آب زندگانی گفت ما را·که جز دکان نان داری دکانی