抒情詩全体 ↗

1. 1 آن را که به لطف سر بخاری·از عقل و معامله برآری
2. 2 از یک نظرت قیامتی خاست·یا رب تو در آن نظر چه داری
3. 3 از لعل تو دل دری بدزدید·دزد است از آنش می‌فشاری
4. 4 بفشار به غم تو دزد خود را·غم نیست چو هم تو غمگساری
5. 5 بفشار که رخت مؤمنان را·پنهان کرده است از عیاری
6. 6 یا من نعش العبید فضلا·من کل مواقع العثار
7. 7 بالفضل اعاد ما فقدنا·بعد الحولان و التواری
8. 8 فجرت من الهوا عیونا·فی مرج قلوبنا جواری
9. 9 تخضر بمائها غصون·فی الروح لذیذه الثمار
10. 10 یا من غصب القلوب جهرا·ثم اکرمهن فی السرار
11. 11 دی رفت و پریر رفت و امروز·جان منتظر است تا چه آری
12. 12 هر روز ز تو وظیفه دارد·این باز هزار گون شکاری
13. 13 برگیر کلاه از سر باز·تا پر بزند در این صحاری
14. 14 زان پیش که می‌دهد مرا دوست·آن لطف نمود و بردباری
15. 15 که مست شدم ز باده ماندم·اندر بر لطف و حق گزاری
16. 16 آید از باغ لطف و سبزی·آید ز بهار هم بهاری
17. 17 ای باد بهار عشق و سودا·بر خسته دلان چه سازگاری
18. 18 اسکت و افتح جناح عشق·حان الجولان فی المطار
19. 19 خاموش که غیر حرف و آواز·بی صد لغت دگر سواری