抒情詩全体 ↗

1. 1 برخیز و بزن یکی نوایی·بر یاد وصال دلربایی
2. 2 هین وقت صبوح شد فتوحی·هین وقت دعاست الصلایی
3. 3 بگشا سر خنب خسروانی·تا خلق زنند دست و پایی
4. 4 صد گون گره است بر دل و نیست·جز باده جان گره گشایی
5. 5 از جای ببر به یک قنینه·آن را که قرار نیست جایی
6. 6 جز دشت عدم قرارگه نیست·چون نیست وجود را وفایی
7. 7 بر سفره خاک تره‌ای نیست·هر سوی ز چیست ژاژخایی
8. 8 عالم مردار و عامه چون سگ·کی دید ز دست سگ سخایی
9. 9 ساقی درده صلا که چون تو·جان‌ها بندید جان فزایی
10. 10 ما چون مس و آهنیم ثابت·در حیرت چون تو کیمیایی
11. 11 در مغز فکن تو هوی هویی·وز خلق برآر های هایی
12. 12 تا روح ز مستی و خرابی·نشناسد هجو از ثنایی
13. 13 زین باده چو مست شد فلاطون·نشناسد درد از دوایی
14. 14 دردی ده و عقل را چنان کن·کو درد نداند از صفایی
15. 15 بر ناطق منطقی فروریز·از جام صبوحیان عطایی
16. 16 تا دم نزند دگر نجوید·زنبیل و فطیر هر گدایی
17. 17 خامش که تو را مسلم آمد·برساختن از عدم بقایی