抒情詩全体 ↗

1. 1 گر شراب عشق کار جان حیوانیستی·عشق شمس الدین به عالم فاش و یک سانیستی
2. 2 گر نه در انوار غیرت غرق بودی عشق او·حلقه گوش روان و جان انسانیستی
3. 3 گر نبودی بزم شمس الدین برون از هر دو کون·جام او بر خاک همچون ابر نیسانیستی
4. 4 ابر نیسان خود چه باشد نزد بحر فضل او·قاف تا قاف از میش خود موج طوفانیستی
5. 5 آفتاب و ماه را خود کی بدی زهره شعاع·گر نه در رشک خدا سیماش پنهانیستی
6. 6 گر جمالش ماجرا کردی میان یوسفان·یوسف مصری ابد پابند و زندانیستی
7. 7 گر نه از لطفش بپرهیزیدمی من گفتمی·کز بهشت لطف او فردوس ریحانیستی
8. 8 نفس سگ دندان برآوردی گزیدی پای جان·ساقیا گر نه می سرتیز دندانیستی
9. 9 جام همچون شمع را بر آتش می برفروز·پس بسوز این عقل را گر بیت احزانیستی
10. 10 درکش آن معشوقه بدمست را در بزم ما·کو ز مکر و عشوه‌ها گوییی که دستانیستی
11. 11 پس ز جام شمس تبریزی بده یک جرعه‌ای·بعد از آن مر عاشقان را وقت حیرانیستی