抒情詩全体 ↗

1. 1 تو ز هر ذره وجودت بشنو ناله و زاری·تو یکی شهر بزرگی نه یکی بلکه هزاری
2. 2 همه اجزات خموشند ز تو اسرار نیوشند·همه روزی بخروشند که بیا تا تو چه داری
3. 3 توی دریای مخلد که در او ماهی بی‌حد·ز سر جهل مکن رد سر انکار چه خاری
4. 4 همه خاموش به ظاهر همه قلاش و مقامر·همه غایب همه حاضر همه صیاد و شکاری
5. 5 همه ماهند نه ماهی همه کیخسرو و شاهی·همه چون یوسف چاهی ز تو اندر چه تاری
6. 6 همه ذرات چو ذاالنون همه رقاص چو گردون·همه خاموش چو مریم همه در بانگ چو قاری
7. 7 همه اجزای وجودت به تو گویند چه بودت·که همه گفت و شنودت نه ز مهر است و ز یاری
8. 8 مثل نفس خزان است که در او باغ نهان است·ز درون باغ بخندد چو رسد جان بهاری
9. 9 تو بر این شمع چه گردی چو از آن شهد بخوردی·تو چو پروانه چه سوزی که ز نوری نه ز ناری