抒情詩全体 ↗

1. 1 ز کجایی ز کجایی هله ای مجلس سامی·نفسی در دل تنگی نفسی بر سر بامی
2. 2 هله ای جان و جهانم مدد نور نهانم·ستن چرخ و زمینی هوس خاصی و عامی
3. 3 عجب از خلوتیانی عجب از مجلس جانی·عجب از ارمن و رومی عجب از خطه شامی
4. 4 عجب آن چیست مشعشع رخت از نور مبرقع·که مه و مهر به پیشش کند از عشق غلامی
5. 5 به گلستان جمالت چو رسد دیده عاشق·به سوی باغ چه آید مگر از غفلت و خامی
6. 6 سیدی انت من این صاد حسناک ندامی·نظر الحق تعالی لک فی البهجه حامی
7. 7 قمر سار الینا حبه فرض علینا·سطع العشق لدینا طرد العشق منامی
8. 8 شجر طاب جناه شجر الخلد فداه·وجد القلب مناه و کلوا منه کرامی
9. 9 سر خنبی که ببستی به کرم بازگشایی·خرد هر دو جهان را بربایی به تمامی
10. 10 بشنیدیم که دیکی ز پی خلق بپختی·که از او یابد اباها همگی ذوق طعامی
11. 11 ز عدم هر چه برآید چو مصفا نظر آید·به دو صد دام درآید چو تواش دانه دامی
12. 12 ز رخ یوسف خوبان همه زندان چو گلستان·چو چنین باشد زندان تو چرا در غم وامی
13. 13 هله خاموش مپرسش که کسی قرص قمر را·بنپرسد که چه نامی و کیی وز چه مقامی