抒情詩全体 ↗

1. 1 به دغل کی بگزیند دل یارم یاری·کی فریبد شه طرار مرا طراری
2. 2 کی میان من و آن یار بگنجد مویی·کی در آن گلشن و گلزار بخسپد ماری
3. 3 عنکبوتی بتند پرده اغیار شود·همچو صدیق و محمد من و او در غاری
4. 4 گل صدبرگ ز رشک رخ او جامه درید·حال گل چونک چنین است چه باشد خاری
5. 5 هم بگویم دو سه بیتی که ندانی سر و پاش·لیک بهر دل من ریش بجنبان کآری
6. 6 بس طبیب است که هشیار کند مجنون را·وین طبیبم نهلد در دو جهان هشیاری
7. 7 آفتاب رخ او را حشم تیغ زنیم·که نخواهیم به جز دیدن او ادراری
8. 8 ما چو خورشیدپرستیم بر این بام رویم·تا نپوشد رخ خورشید ز ما دیواری
9. 9 کیست خورشید بگو شمس حق تبریزی·که نگنجد صفتش در صحف گفتاری