抒情詩全体 ↗

1. 1 ساقی این جا هست ای مولا؟ بلی·ره دهد ما را بر آن بالا؟ بلی
2. 2 پیش آن لب‌های آری‌گوی او·بنده گردد شِکّر و حلوا؟ بلی
3. 3 هست چشمش قلزم مستی؟ نعم·هست جعدش مایهٔ سودا؟ بلی
4. 4 این همه بگذشت آن سرو سهی·خوش برآید همچو گل با ما؟ بلی
5. 5 چون بخسبم زیر سایهٔ نخل او·من شوم شیرین‌تر از خرما؟ بلی
6. 6 هم عسس هم دزد ای جان هر شبی·سیم دزدد زان قمرسیما؟ بلی
7. 7 چون برآید آفتاب روی او·دزد گردد عاجز و رسوا؟ بلی
8. 8 ناشتاب آن کس که او حلوا خورد·در دماغ او کند صفرا؟ بلی
9. 9 بس کن آن کس کو سری پنهان کند·روید از سر گلشنِ اخفیٰ بلی