抒情詩全体 ↗

1. 1 ای حیله‌هات شیرین تا کی مرا فریبی·آن را که ملک کردی دیگر چرا فریبی
2. 2 اما چو جمله عالم ملک تو است کلی·بیرون ز ملکت خود دیگر که را فریبی
3. 3 داوود را فریبی در دام ملک و دولت·و ایوب را دگرگون اندر بلا فریبی
4. 4 آن را به دانه بردی وین را به دام بردی·آن دام دانه شد چون تو خوش لقا فریبی
5. 5 فرعون عالمی را بفریبد و نداند·کان خاین دغا را هم در دغا فریبی
6. 6 ای کمترین فریبت صد خونبهای صیدان·ای پربها که او را تو بی‌بها فریبی
7. 7 ای دل خدا کسی را دانی چه سان فریبد·آخر تو جملگان را خود از خدا فریبی