抒情詩全体 ↗

1. 1 ای کرده رو چو سرکه چه گردد ار بخندی·والله ز سرکه رویی تو هیچ برنبندی
2. 2 تلخی ستان شکر ده سیلی بنوش و سر ده·خندان بمیر چون گل گر ز آنک ارجمندی
3. 3 چون مو شده‌ست آن مه در خنده است و قهقه·چت کم شود که گه گه از خوی ماه رندی
4. 4 بشکفته است شوره تو غوره‌ای و غوره·آخر تو جان نداری تا چند مستمندی
5. 5 با کان غم نشینی شادی چگونه بینی·از موش و موش خانه کی یافت کس بلندی
6. 6 بالای چرخ نیلی یابند جبرئیلی·وز خاک پای پاکان یابند بی‌گزندی
7. 7 زان رنگ روی و سیما اسرار توست پیدا·کاندر کدام کویی چه یار می‌پسندی
8. 8 چون چشم می‌گشاید در چشم می‌نماید·گر ز آنک ریش گاوی ور شیر هوشمندی
9. 9 قارون مثال دلوی در قعر چه فرو شد·عیسی به بام گردون بنمود خوش کمندی
10. 10 گر دلو سر برآرد جز آب چه ندارد·پاره شود بپوسد در ظلمت و نژندی
11. 11 ای لولیان لالا بالا پریده بالا·وارسته زین هیولا فارغ ز چون و چندی