シャムセ・タブリーズ詩集› 抒情詩 2966› 対句 5 ← 前へ · 次へ →

シャムセ・タブリーズ詩集 · غزل شمارهٔ ۲۹۶۶

  1. لطفت به کس نماند قدر تو کس نداند عشقت به ما کشاند زیرا به ما تو شایی

G2966:5

あなたの言語

この言語での翻訳はまだありません — 抒情詩全体に対して一度に作成されます:

この対句の解説

まだ書かれていません — 抒情詩の文脈におけるこの対句の精読です:

抒情詩全体 ↗

  1. 1 هر چند بی‌گه آیی بی‌گاه خیز مایی·ای خواجه خانه بازآ بی‌گاه شد کجایی
  2. 2 برگ قفس نداری جز ما هوس نداری·یکتا چو کس نداری برخیز از دوتایی
  3. 3 جان را به عشق واده دل بر وفای ما نه·در ما روی تو را به کز خویشتن برآیی
  4. 4 بگذر ز خشک و از تر بازآ به خانه زوتر·از جمله باوفاتر آخر چه بی‌وفایی
  5. 5 لطفت به کس نماند قدر تو کس نداند·عشقت به ما کشاند زیرا به ما تو شایی
  6. 6 گر چشم رفت خوابش از عاشقی و تابش·بر ما بود جوابش ای جان مرتضایی
  7. 7 گر شاه شمس تبریز پنهان شود به استیز·در عشق او تو جان بیز تا جان شوی بقایی

ganjoor: sh2966 · public domain