シャムセ・タブリーズ詩集› 抒情詩 297› 対句 5 ← 前へ · 次へ →
シャムセ・タブリーズ詩集 · غزل شمارهٔ ۲۹۷
- من بودم و چرخ دوش گریان او را و مرا یکیست مذهب
G297:5
あなたの言語
この言語での翻訳はまだありません — 抒情詩全体に対して一度に作成されます:
ai-draft · gemini-2.5-pro
この対句の解説
まだ書かれていません — 抒情詩の文脈におけるこの対句の精読です:
抒情詩全体 ↗
- 1 ای در غم تو به سوز و یارب·بگریسته آسمان همه شب
- 2 گر چرخ بگرید و بخندد·آن جذبه خاک باشد اغلب
- 3 از بس که بریخت اشک بر خاک·شد خاک ز اشک او مطیب
- 4 از گریه آسمان درآمد·صد باغ به خنده مذهب
- 5 من بودم و چرخ دوش گریان·او را و مرا یکیست مذهب
- 6 از گریه آسمان چه روید·گلها و بنفشه مرطب
- 7 وز گریه عاشقان چه روید·صد مهر درون آن شکرلب
- 8 آن چشم به گریه میفشارد·تا بفشارد نگار غبغب
- 9 این گریه ابر و خنده خاک·از بهر من و تو شد مرکب
- 10 وین گریه ما و خنده ما·از بهر نتیجه شد مرتب
- 11 خاموش کن و نظاره میکن·اندر طلب جهان و مطلب
ganjoor: sh297 · public domain