抒情詩全体 ↗

1. 1 ای از جمال حسن تو عالم نشانه‌ای·مقصود حسن توست و دگرها بهانه‌ای
2. 2 نقاش را اگر ز جمال تو قبله نیست·مقصود او چه بود ز نقشی و خانه‌ای
3. 3 ای صد هزار شمع نشسته بدین امید·گرد تنور عشق تو بهر زبانه‌ای
4. 4 ای حلقه‌های زلف خوشت طوق حلق ما·سازید مرغ روح در آن حلقه لانه‌ای
5. 5 گویی میان مجلس آن شاه کی رسم·نی آن کرانه دارد و نی این میانه‌ای
6. 6 این داد کیست مفخر تبریز شمس دین·زان دولتی که داد درختی ز دانه‌ای