抒情詩全体 ↗

1. 1 شدم به سوی چه آب همچو سقایی·برآمد از تک چه یوسفی معلایی
2. 2 سبک به دامن پیراهنش زدم من دست·ز بوی پیرهنش دیده گشت بینایی
3. 3 به چاه در نظری کردم از تعجب من·چه از ملاحت او گشته بود صحرایی
4. 4 کلیم روح به هر جا رسید میقاتش·اگر چه کور بود گشت طور سینایی
5. 5 زنخ ز دست رقیبی که گفت از چه دور·از این سپس منم و چاه و چون تو زیبایی
6. 6 کسی که زنده شود صد هزار مرده از او·عجب نباشد اگر پیر گشت برنایی
7. 7 هزار گنج گدای چنین عجب کانی·هزار سیم نثار لطیف سیمایی
8. 8 جهان چو آینه پرنقش توست اما کو·به روی خوب تو بی‌آینه تماشایی
9. 9 سخن تو گو که مرا از حلاوت لب تو·نه عقل ماند و نه اندیشه‌ای و نی رایی