抒情詩全体 ↗

1. 1 اگر به خشم شود چرخ هفتم از تو بری·به جان من که نترسی و هیچ غم نخوری
2. 2 اگر دلت به بلا و غمش مشرح نیست·یقین بدانک تو در عشق شاه مختصری
3. 3 ز رنج گنج بترس و ز رنج هر کس نی·که خشم حق نبود همچو کینه بشری
4. 4 چو غیر گوهر معشوق گوهری دانی·تو را گهر نپذیرد ازانک بدگهری
5. 5 وگر چو حامله لرزان شوی به هر بویی·ز حاملان امانت بدانک بو نبری
6. 6 پسند خویش رها کن پسند دوست طلب·که ماند از شکر آن کس که او کند شکری
7. 7 ز ذوق خویش مگو با کسی که همدل نیست·ازانک او دگرست و تو خود کسی دگری