抒情詩全体 ↗

1. 1 ترش ترش بنشستی بهانه دربستی·که ندهم آبت زیرا که کوزه بشکستی
2. 2 هزار کوزه زرین به جای آن بدهم·مگیر سخت مرا ز آنچ رفت در مستی
3. 3 تو را که آب حیاتی چه کم شود کوزه·چه حاجت آید جان و جهان چو تو هستی
4. 4 بیا که روز عزیزست مجلسی برساز·ولی چو دوش مکن کز میان برون جستی
5. 5 پریر رفتم سرمست تو به خانه عشق·به خنده گفت بیا کز زحیر وارستی
6. 6 هزار جان بفزودی اگر دلی بردی·هزار مرهم دادی اگر تنی خستی
7. 7 چرا نگیرم پایت که تاج سرهایی·چرا نبوسم دستت که صاحب دستی
8. 8 دلا میی بستان کز خمارها برهی·چنین بتی بپرست ای صنم چو بپرستی
9. 9 برو دلا به سعادت به سوی عالم دل·به شکر آنک به اقبال و بخت پیوستی
10. 10 خموش باش اگر چه که جمله سیمبران·به آب زر بنویسند هر چه گفتستی
11. 11 ضیای حق و امام الهدی حسام الدین·مجیر خلق به بالای روح از این پستی