抒情詩全体 ↗

1. 1 به حیلت تو خواهی که در را ببندی·بنالی چو رنجور و سر را ببندی
2. 2 چو رنجور والله که آن زور داری·که بر چرخ آیی قمر را ببندی
3. 3 گر آن روی چون مه به گردون نمایی·به صبح جمالت سحر را ببندی
4. 4 غلام صبوحم ولی خصم صبحم·که از بهر رفتن کمر را ببندی
5. 5 اگر گاو آرند پیشت سفیهان·به یک نکته صد گاو و خر را ببندی
6. 6 به یک غمزه آهوان دو چشمت·چو روبه کنی شیر نر را ببندی
7. 7 زمستان هجر آمد و ترسم آنست·که سیلاب این چشم تر را ببندی
8. 8 وگر همچو خورشید ناگه بتابی·بدین آب هر رهگذر را ببندی
9. 9 خموشم ولیکن روا نیست جانا·که از حال زارم نظر را ببندی